DORAYACHIKUNG:จงเป็นสายรุ้งในรัตติกาล: agosto de 2007

31 agosto

จะไปเรียนแล้ว แต่ม่ายอย่ากไปเรียนเลยอ่ะ อาจารย์ชอบถามมากมาย น่าเบื่ออ่ะ

ก้อคนมันม่ายรุว่าจะตอบเรื่องอะไรนี่ อีกอย่างเราก้อม่ายชอบภาษาอังกฤษละ เพราะว่าฟังม่ายรุเรื่อง

เอ้อ...อารายกะชีวิตนักหนานี่ อ่านหนังสือก้อม่ายทัน ม่ายรุเรื่อง ไม่สบายก้อบ่อย งานก้อเยอะ

ม่ายเข้าใจชีวิตตัวเองจริงๆเลย ว่าทำไมต้องมีแต่ความกลัว ความกังวลว่าจะทำอารายล้มเหลวไปหมด

แต่ก้อจริงนะ เราม่ายเคยทำอารายสำเร็จได้เลยซักเรื่อง..........เป็นอารายกะชีวิตตัวเองมากปะ.......

25 agosto

รู้สึกว่าเพิ่งสอบเสร็จไปไม่นาน ก็จะใกล้สอบอีกแล้ว

ที่ผ่านมาก้อคะแนนม่ายดีเลย เพราะมัวแต่ขี้เกียจอยู่นี่ล่ะ ถ้าแม่รู้ว่าเราทำตัวแบบนี้

ต้องเสียใจแน่ๆเลย ม่ายเอาไหนซักเรื่องเลยเรา ชอบทำให้คนอื่นเดือดร้อนอยู่เรื่อย

พอเห็นคะแนนแล้วก็ม่ายอยากทำอะไรอีกต่อไปเลย

เราลืมคิดไปว่าเรามาที่นี่เพื่ออะไร

"เราเรียนเพื่อเพิ่มศักยภาพตนเอง และช่วยเหลือผู้อื่น"

มันคงจะดีถ้าเรายังจำประโยคนั้ได้ตั้งแต่แรก